Baby, Borstvoeding, Mama, Ontwikkeling

Bijklets blog

Zo. Das lang geleden. Ruim twee weken, om precies te zijn. Twee weken geleden schreef ik de frustratie van een plak-baby (bijna dreumes) van me af. Daarin kon je al wel een beetje proeven dat ik het echt even een beetje (te) druk had met van alles. Onder meer daarom heb ik even een blog-vakantie gehouden. Om even weer een en ander op de rit te krijgen en uit te denken. Omdat het een beetje gek voelde om weer artikeltjes te gaan plaatsen alsof er niets gebeurd is, is hier even een bijklets blogje. Voor wie het interessant vind.

Buikgriep

Nou ja, dat was er dus aan de hand met plakbaby. Een virusje. Ze heeft zich even helemaal binnenstebuiten gepoept, gelukkig maar 1 keer gespuugd, en verder vooral koorts gehad, geslapen, gespookt als wij wilden slapen, en aan de borst gedronken. En uiteraard was mama daarna aan de beurt. Ik heb gelukkig ook niet gespuugd, maar wel mezelf binnenstebuiten gepoept (bedankt voor de info he), misselijk geweest, niet zoveel gegeten en een dag of wat niet zo tof gevoeld. Toen was mijn melk-productie wel even gedaald tot een minimum. En omdat baby (nog) niet volledig vast voedsel eet, en zeker na de buikgriep was het wat minder, had baby dus even flink honger. Vooral ’s avonds. En ’s nachts. En baby’s met honger willen liever niet slapen, noch de borst loslaten. Dus daar ben ik ook nog even druk mee geweest. Maar het lijkt weer een heel eind hersteld. Vannacht maar 1 keer eruit geweest om te voeden #winning!

#workingmom

Tijdens de afgelopen twee weken realiseerde ik me het volgende: ik ben altijd of voor dochter aan het zorgen, of aan het werk. En aan het werk is in mijn geval natuurlijk iets anders als aan het werk voor een werkgever, zoals ik al eerder schreef. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel is zo groot, dat als ik mijn uren in het thuiswerken niet kon maken omdat dochter wat minder sliep, ik me helemaal rot voelde en de uren ’s avonds wilde inhalen maar natuurlijk wilde ze dan net niet lekker in slaap vallen waardoor… nou ja, je snapt het al. Dit schuldgevoel zorgde er echt voor dat ik de tijd die ik met de baby had, niet lekker kon besteden, niet van kon genieten, niet in het moment met onze dochter kon zijn. Super vervelend. Dus nu hebben we besloten dat ons meisje een halve dag extra naar het kinderdagverblijf gaat, want daar heeft ze het nu echt ontzettend naar haar zin. Dan kan ik mooi 3 volle dagen werken, en door nog wat onbetaald ouderschapsverlof uurtjes op te nemen hoef ik de andere twee dagen thuis niet meer te werken. Mag wel, als het zo uitkomt. Maar de druk is er af. En dat voelt goed, zeker met de lente en zomer in aantocht!

Kiind challenge

En verder doe ik mee met de insta challenge van Kiind magazine, #viertjestam. Hierin zitten opdrachtjes waarin je nagaat waar je wortels en je stam liggen, immers “It takes a village…“. Nou is dit supertof om met een online community te doen, maar er zitten wel wat uitdagingen aan die me toch wel echt aan het denken zetten. Lekker confronterend dus, af en toe. 

Dat was het zo’n beetje, afgelopen twee weken. Ik wil nu graag het bloggen weer wat meer oppakken. Je mag dus wel weer wat meer artikeltjes van me gaan verwachten de komende tijd! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge