Baby, Ontwikkeling, Opvoeding, Slapen

Kan ik ff rustig kakken?

Ofwel, kan mijn dreumes zichzelf even bezighouden? Zodat ik even kan kakken, of douchen, of een blogje schrijven, of iets anders voor mezelf doen? Misschien heb je het gemerkt, maar er zijn even wat minder artikelen op dit blog verschenen en wat minder gedeeld op social media. Dit heeft enerzijds ermee te maken dat we geen grote problemen (voor zover het problemen waren, ik weet nu dat het normaal baby gedrag is) met onze baby (bijna dreumes) en haar slaapgedrag hebben, maar anderzijds ook door de ontwikkelingen bij deze baby-bijna dreumes. Ze is namelijk druk bezig met haar taalvaardigheid, het lopen onder de knie krijgen en met het afschaffen van haar dutjes overdag. Dus dat betekend wederom dat ze me bijna de hele dag nodig heeft. Om boekjes te lezen zodat ze nieuwe woordjes kan leren. Om haar handjes vast te houden zodat ze kan stappen. Om haar bezig te houden want ze wil echt niet gaan slapen.

Dreumes zelf spelen

En dat doe ik natuurlijk met liefde. Maar soms moet ik echt even tijd voor mezelf hebben. Om te kakken, bijvoorbeeld. En eigenlijk zou ik ook graag overdag nog wat uurtjes werken. Want dat is de afspraak met mijn werkgever (/man).  Maar zelf spelen komt hier nog niet echt van de grond. Hooguit een kwartier, en misschien nog wel iets langer als ze iets ‘illegaals’ (dingen die ze eigenlijk niet mag) aan het doen is. Verder is het toch vaak een plakbaby. Komt er ook nog eens bij dat er echt pit in dat kleine lijfje zit, dus als ze het er niet mee eens is, of als er iets niet lukt (hoezo frustratie) dan is het meteen gillen. En dat kan ze hard heee… 

Dus ik ging weer op zoek naar wat ‘normaal’ is. Kan ik eigenlijk wel verwachten van mijn kleine droppie dat ze zichzelf voor een uurtje ofzo bezig houdt? Nou, de meningen op het grote internet zijn weer verdeeld. De eerste hit op Google is een soort van handleiding hoe je dit aan je dreumes aan kunt leren. Aha! Alles wat aangeleerd moet worden, is op deze leeftijd nog niet helemaal natuurlijk, want anders zouden ze het gedrag wel uit zichzelf vertonen, denk ik dat. Maar goed, het begint dus met laten wennen en opbouwen. Snap ik. Maar, je moet wel ff doorzetten hoor, laat maar even jammeren. Daar gaan we dus weer, weer een tip voor moeders met een ijzeren hart ofzo. Wat is dat toch, met dat negeren van je kindje? Wanneer is dat hip geworden. Nou, das dus een tip waar wij niks mee kunnen. Oke, dan twee tips die elkaar tegenspreken: namelijk dat als je kindje dus zelfstandig aan de gang is, moet je niet tegen hem of haar praten, zelfs geen oogcontact maken, want dan is het zo gedaan met de rust. Maar, het is wel belangrijk om goed gedrag te belonen met een complimentje. Lastig dit. Dat goed gedrag belonen trouwens, doet me denken aan de trainingen van onze hond. Hmmm… Toen ik me daarvoor aan het inlezen was, kwam ik ergens een opmerking tegen dat honden het cognitieve vermogen van een 3-jarige hebben. Met andere woorden, tot de 3 jaar hoef je niet van je kindje te verwachten dat ze hetzelfde leervermogen hebben als je hond. Dus dat goed gedrag belonen gaat nog niet zoveel uithalen, ben ik bang. Als die opvoedmethode al bij je past, maar dat is weer een andere discussie. 

En nu?

Nou, ik zal je wel even gerust stellen, ik ga gewoon kakken als ik moet hoor. Ik ga niet met samen geknepen billetjes zitten wachten tot manlief eindelijk thuis is. Dan moppert ze maar even hoor, gaat ze niet dood van. Goed voor dr longetjes 😉 Maar verder is het toch nog steeds wel logisch dat je kindje veel bij je in de buurt wil zijn, en hetzelfde wil doen als wat jij aan het doen bent? Je kindje is vol op bezig met leren, met de wereld te leren kennen, en hier chocola van te maken. Want al die rare handelingen en gewoontes, waar is dat nou goed voor? Voor je kindje zijn dat allemaal vaardigheden die hij nog onder de knie moet krijgen, dus dat moet zoveel mogelijk bestudeerd en geoefend worden. Jean Liedloff haalt dit principe ook aan in het Continuüm Concept, dat kindjes eigenlijk het meest content zijn als ze gewoon in de leefgroep meedraaien. Dus hier zijn we een beetje aan het schipperen, het ene moment doen we samen iets in het huishouden, het andere moment mag ze in de draagdoek meekijken wat ik aan het doen ben, dat wisselen we af met de schaarse momentjes dat zelf spelen wel lukt. En naar buiten, vooral veel naar buiten… Werken of blogjes schrijven doen we dan maar in de (korte) middagdutjes of ’s avonds, als ze op bed ligt. Ook in deze fase gaan wij onze draai wel vinden….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge