Mama, Opvoeding

Mama’s moestuin

Met de aankoop van de grond van ons huis, kwam ook de verantwoordelijkheid voor die grond. We zijn begonnen met het bouwen van ons eigen huis. Nou ja, niet als in zelf stenen stapelen, dat zou een dom idee geweest zijn. Nee, we hebben een goede tekenaar en een goede aannemer uitgezocht, we hebben onze wensen voor vormgeving en duurzaamheid aangegeven, en dat in combinatie met de regel- en wetgeving heeft ons (droom)huis opgeleverd. We hebben de grond van onze nu-buurman kunnen kopen, maar we moesten wel alles nemen, het goede met het kwade zoals ze dat dan noemen. Huh? Ik zie je denken… Neen, met de grond zelf is niets mis, de vorm is alleen wat apart te noemen. We hebben dus een mooi perceel waar het huis op staat (ongeveer 700m2, we mogen niet mopperen), dan aan de zijkant een oprit die doorloopt tot de garage, maar aan de voorzijde van de straat, aan de andere kant van de oprit, nog een stuk grond. Nou ja, daar kun je dus eigenlijk niks mee. We mochten hier niks op bouwen, want volgens de gemeente mag je niks bouwen wat dichter bij de straat ligt dan de voorkant van het huis. Dus het is tuin. En nou wonen we niet in een volksbuurt, dus het is geen type tuin waar je lekker zonnebadend een wijntje gaat drinken aangezien het dus aan de voorzijde aan de straat ligt(‘met een kratje bier in de voortuin zitten’ is in onze omgeving toch wel een begrip voor een speciaal type mensen). Dus wat dan? We hadden na het bouwen van ons huis eigenlijk nog een budget van 0 euro over voor de tuin, dus een tuinarchitecht iets laten bedenken was geen optie. Ik had bedacht dat het misschien wel leuk was om een moestuin te starten. Dus…

Een moestuin-plan

Lekker ongehinderd door enige kennis, dat plannetje van me. Eerst heb ik toch wat informatie ingewonnen. Boekjes gekocht waarin stond wat en waar en waarom. Gelezen en uit t raam gegooid. Veel te ingewikkeld, Aint nobody got time for that toch? Dus ik lekker aan de gang met zaadjes en bakjes en kweeksetjes, en als het ongeveer groot genoeg is dan gaat het naar buiten, mits het niet meer vriest. Op de achterkant van de pakjes met zaadjes staat wanneer en hoe je het moet inzaaien. Kind kan de was doen, toch? Nou ja, in sommige gevallen lukt het. Courgette en pompoen is fool-proof lijkt wel, ik heb al heel wat kommen eigengemaakte soep op! Van de cherry tomaatjes kwam ik niet af, het leek wel een plaag! De takken van de plant leken zichzelf te stekken als ze langs de grond groeiden, en als je wat te laat was met het plukken van de tomaatjes dan zaaiden ze zichzelf vast, en dan heb je het jaar erop weer nieuwe tomaten planten. Hoef je lekker niks voor te done..

Eigen eitjes?

Het volgende plan voor dat gekke stukje grond is een kleine kippenren te bouwen. En een konijnenhok ernaast. Want ik vind het wel een heerlijk idee dat ons kindje lekker in de natuur opgroeit, dat ze weet hoe groente en fruit groeit en waar ei en vlees vandaan komt. En konijntjes zijn natuurlijk super aaibare speelkameraadjes voor de kleine. Plus ze leert te zorgen voor dieren. Opgroeien met diertjes is iets wat we erg waardevol vinden. Dus dat wordt een mooi knutselprojectje voor van het voorjaar voor mijn man, ik zal een stappenplan bijhouden en verslag doen als het klaar is!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge