Baby, Zwanger

Moeders voor moeders

Woehoe zwanger! Je eerste gedachte als je het dubbele streepje op de test ziet, waarschijnlijk. Volgende gedachte: en nu?? Zo ging het in ieder geval bij ons. Oké, stap 1 is genomen, de bevruchting, en wat is nou de volgende stap? Bij ons was dat: de verloskundige bellen. Het ligt er een beetje aan hoe lang je zwanger bent (hoeveel geduld je hebt gehad voordat je gaat testen), maar vaak duurt het een paar weekjes voor je echt langs mag komen bij de verloskundige. Wel adviseren ze telefonisch foliumzuur te nemen, en oh misschien wil je ook al wel mee doen met moeders voor moeders?

Goed doel?

Moeders voor moeders is een organisatie die de urine van zwangere vrouwen ophaalt. In de urine van zwangere vrouwen zit het hormoon hCG, dat gebruikt kan worden in medicijnen die gebruikt worden in trajecten voor vrouwen die wat lastiger zwanger worden. Het enige wat je als zwangere vrouw hier voor hoeft te doen is aanmelden, dan komt er een lieve dame (vrijwilligster?) langs als het jouw uitkomt, die doet nog een test voor de zekerheid, en laat vervolgens wat flessen achter die je wekelijks aan de straat kan zetten, waarna je weer nieuwe legen flessen terug krijgt. 

Ik was zo blij en dankbaar dat ik vrij vlot zwanger was geworden, dat ik dacht, laat ik maar mee doen voor karma-bonuspunten. Ik bedoel, kleine moeite groot gebaar, toch? Maar na een poosje werd ik wel nieuwsgierig waar die urine dan naar toe ging. Dus ik zag in de kleine lettertjes dat deze naar Aspen, onderdeel van MSD/voormalig Akzo Nobel ging. Hmmm…

Of commercieel bedrijf?

Nou weet iedereen wel dat er in de farmacie miljoenen miljarden om gaan. En ja, het is natuurlijk wel zo dat famaceutische bedrijven eerst veel moeten investeren voordat ze een veilig werkend medicijn de markt op mogen brengen, maar uiteindelijk wordt er gewoon echt veel geld in deze medische wereld verdient. En dat is prima, zo werkt het nou eenmaal in de westerse wereld. Uit onderzoek van MSD/Aspen blijkt dat ik niet de enige ben die in eerste instantie denkt te maken te hebben met een goed doel, en niet met een farmaceutisch bedrijf. Is het ethisch te verantwoorden dat er gedoneerde urine gebruikt wordt om winst te maken? Men mag daar wat mij betreft wel wat eerlijker, transparanter en duidelijker over zijn. 

Wel of niet mee doen?

Maar goed, zonder de medicijnen die uit het homoon wat in de urine van zwangere vrouwen zit gemaakt worden, zouden er een heleboel kindjes op dit moment niet geboren zijn, een hoop vrouwen mogelijk nooit moeder geworden. Dus uiteindelijk heeft het natuurlijk wel een mooie bestemming. Ik vind het belangrijk dat je alle voors en tegens goed tegen elkaar kan afwegen voor je er aan begint. Ik heb het nou een keer gedaan, ik denk niet dat ik het de vorige keer weer zou doen…

Ik ben niet de enige die deze praktijken met gedoneerde urine vreemd vind. In 2007 verscheen hier ook al een artikel over in dIe Volkskrant.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *