Mama, Persoonlijke groei

#Workingmom – over het combineren van moederschap en werken

Degenen die mij op Instagram volgen, zien mij wel eens posten met de hashtag #workingmom (volg je niet? Klik even op t fototoestel icoontje bovenin!). Ik werk namelijk ook nog, behalve aan dit blog (das hobby ;)) voor een werkgever. Die werkgever, das echt heul toevallig ook mijn man, (samen met mijn zwager). Dat maakt eigenlijk niks uit, en dit maakt ook alles uit. In zoverre maakt het niks uit dat ik, net als alle werkende moeders in Nederland, meerdere balletjes in de lucht heb te houden. Thuis ben je mama, op werk ben je werknemer. Op beide plekken heb je je verantwoordelijkheden te nemen, en soms conflicteren de belangen van thuis en werk, en moet je een oplossing zien te vinden. Maar, als je voor ‘jezelf’ werkt, zo voelt het bedrijf van mijn man en schoonfamilie voor mij heel sterk, liggen dingen toch wat anders. Enerzijds maakt het dingen makkelijker, als ik een keer wat wil schuiven met werkuren dan kan dat zonder problemen. Maar het is soms ook wel pittig, je voelt je altijd verantwoordelijk, minder werken voelt echt een beetje als mijn man en zijn zaak in de steek laten, maar ik wil er ook voor ons meisje zijn..

Balans werk en privé

Zoals met alles, gaat dit ook weer over balans. Over geven en nemen. Wanneer dat in balans is, is het prima vol te houden, is mijn ervaring. Ik heb drukke dagen, ik werk normaal gezien 20 uur per week op kantoor, en vervolgens nog 10 uur thuis. Ik doe voor mijn man praktisch alles op kantoor, van contact met klanten tot facturatie en van het verwerken van urenregistraties tot het maken van prijsberekeningen. Supertof, het voelt echt een beetje als bedrijfje spelen. Ik heb een achtergrond in commerciële economie, dus de basis was goed maar ik heb een hoop dingen moeten leren. Ik merk ook echt dat het een groeiproces is geweest, en gek genoeg heeft dit een boost gekregen sinds ik mama ben. Heel raar, ik voel me veel zelfverzekerder in het nemen van beslissingen en ik maak me ook minder druk over wat anderen, die er niet zo toe doen, erover denken. Kortom, ik krijg op dit moment echt veel energie van mijn werk, en van het bijhouden van dit blog. Zoveel, dat ik zelfs nog overweeg iets voor mezelf te beginnen, op zaterdag en avonduren… Maar dat hou ik nog even bij mezelf 😉

Wat doen we dan met de baby?

Die uren thuis zijn voor mij ideaal. Als onze dochter slaapt of even voor zichzelf aan het spelen is, hoef ik tenminste niet werkeloos op de bank te gaan zitten maar kan ik gelukkig wel nuttig zijn. Want niksen is echt niks voor mij!
In het begin vond ik het juist superfijn om naar kantoor te gaan. Het eerste half jaar met onze baby was echt pittig, we konden haar amper wegleggen, ze wilde echt altijd geplakt zitten zoals je in eerdere blogs wel gelezen hebt. Ik kon toen vaak wel nog even werken als ze in de draagdoek geknoopt zat, als ik maar niet teveel herrie maakte. Op de dagen dat ik naar kantoor ga, is ze ofwel op het kinderdagverblijf (anderhalve dag in de week) of bij oma in de ochtend en papa in de middag. Gelukkig heeft ze het op beide plekken super naar haar zin. En had ik even lekker mijn handen vrij…
Toch, met de kennis die we nu hebben, hebben we al wel min of meer besloten dat met de volgende baby, ik iets meer vanaf thuis blijf werken. De eerste 3 maanden op het KDV was echt heel moeilijk voor onze baby, moeite met drinken, moeite met slapen, veel huilen en mopperen. De leidsters zijn altijd superlief met haar in de weer geweest, en buiten deze dagen kon ik zelf ontzettend veel tijd met haar doorbrengen, dus ik denk niet dat dit de hechting in de weg heeft gezeten, maar toch, als ik zie hoe goed ze het nu naar haar zin heeft, vind ik het niet zo leuk dat het toen toch moest. Dus dat wil ik de volgende keer zeker anders doen! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge